Nutishon's profile*II~!!CakEkUnG!!~II*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
*II~!!CakEkUnG!!~II*....ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมสแปซเน่าๆของผม.... |
||||||||
|
2/23/2008 ทำไมสร้อยแหวนเพชรพลอยต้องเก็บในตู้เซฟ"มาดูเร็ว ๆๆ ลูกแมวเกิดใหม่"
เสียงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ตะโกนขณกึ่งเดินกึ่งวิ่ง จุดหมายปลายทางคือบ้านของเด็กชายที่อยู่ถัดไปไม่ไกล 5 นาทีต่อมา "น่ารักเนอะ.." เด็กชายเอามือน้อย ๆ ลูบไล้ลูกแมว มันนอนหลับไหลอยู่กับพี่น้องของมัน 4 ตัว ในตะกร้าใบใหญ่ที่วางอยู่ท้ายโรงรถ
ภายในตะกร้าปูด้วยเสื้อยืดสีฟ้าตัวเก่าที่ไม่ใช้แล้วของคุณพ่อเด็กหญิง
ลูกแมวขยับตัวเล็กน้อย..
"บอย..เบา ๆ เดี๋ยวมันตื่นนะ.." เด็กหญิงกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"นี่.. ไปชวนพวกนั้นมาดูกันมั้ย" เด็กชายหันไปถามเด็กหญิง แววตาใสเป็นประกาย เด็กหญิงครุ่นคิด ไม่นานก็พยักหน้า "อื้ม..เอาสิ" 4 นาทีต่อมา "ว้าว..ตัวเล็กนิดเดียวเอง" "ดูดิ..ที่เท้าเป็นสีเขาเหมือนใส่ถุงเท้าเลย"
"น่ารักมากเลย.. เกิดมานานรึยังเนี่ยพี่ฝ้าย"
"หลายอาทิตย์แล้ว.. แต่พวกนั้นตายังไม่เปิด ตัวนี้เปิดอยู่ตัวเดียว"
เด็กหญิงชื่อฝ้ายผู้เป็นเจ้าของลูกแมวตอบอย่างภูมิใจ อันที่จริงจะว่าไปก็ไม่ใช่แมวของเด็กหญิงฝ้ายเสียทีเดียว ลูกแมว พวกนี้เกิดมาจากนางแมวจรจัดสีเทา ซึ่งอาศัยบ้านของเด็กหญิงฝ้ายเป็น ที่ให้กำเนิดลูก ๆ .. ในเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นในบ้านของเด็กหญิงฝ้าย ดังนั้นการจะเหมารวมว่านางแมวสีเทากับลูก ๆ ทั้ง 5 ตัว เป็นสมบัติของเด็กหญิงฝ้ายก็คงไม่ผิดนัก
(แมวไม่จำเป็นต้องมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน)
"งั้นตัวนี้ก็เป็นพี่ใหญ่เลยสิ"
เด็กชายชื่อเอ็มที่เพิ่งมาใหม่ถาม ที่เสื้อสีขาวของเขามีรอยเปื้อนไอศกรีมรสช็อคโกแลต
"ใช่ เป็นพี่ใหญ่ ร้องหาแม่เสียงดังกว่าตัวอื่นเลย"
เด็กหญิงตอบอย่างภูมิใจเช่นเคย แต่คราวนี้มีรอยยิ้มน้อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าอ้วนกลม
"ว้าว.. ขอเค้าลอง..จับดูได้มั้ย"
เด็กหญิงตัวเล็กกว่าในชุดสีชมพูถามอีก เธอชื่อแอนนี่ เป็นน้องสาวของเด็กชายเสื้อขาว ทั้งคู่ได้รับคำเชิญชวนจากเด็กชายชื่อบอย
ที่วิ่งไปชวนทั้งสองมาเมื่อหลายนาทีก่อน เด็กทั้งสี่ชื่นชมสิ่งมีชีวิตตัวน้อย ๆ ที่หลับไหลอย่างเป็นสุข 3 นาทีต่อมา "ดูสิ ๆๆ ตื่นแล้วว" แมวน้อยพี่ใหญ่กระดิกหูสองสามครั้ง ลืมตาขึ้น
แล้วค่อย ๆ ยืดแขนขาออกเหยียดยาว
มันหาววอด หลับตาพริ้ม และยืนขึ้นจ้องมองเด็กน้อยทั้งสี่ เด็กหญิงฝ้าย ค่อย ๆ เอามือช้อนท้องลูกแมวสีเทาตัวนั้นขึ้นมา
ไม่นานนักลูกแมวน้อยก็เข้าไปซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเด็กหญิง
มันตาปรือ
ดูเหมือนจะเริ่มหลับอีกครั้ง
"ฝ้ายส่งให้เค้าอุ้มบ้างสิ" เด็กหญิงแอนนี่พูดขึ้น
เด็กหญิงฝ้ายส่งยิ้ม ค่อย ๆ อุ้มเจ้าแมว
ส่งให้เด็กหญิงแอนนี่ .. เธอรับมาและหอมแก้มมันเบา ๆ ด้วยความรัก "น่ารักจัง..เนอะถุงเท้าเนอะ"
ลูกแมวยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเด็กหญิงแอนนี่
เธอเรียกลูกแมวตัวนั้นว่า "ถุงเท้า"
"ใครบอก.. มันชื่อ โบโบ้ ต่างหากล่ะ" เด็กหญิงฝ้ายพูดขึ้น
"ชื่อถุงเท้านั่นแหละดูน่ารักจะตาย.. " "ทำไมไม่ตั้งชื่ออื่นล่ะ.. เบจิต้าก็ดีนะ" เด็กชายบอยพูดขึ้น พร้อมกับดึงชายเสื้อตึง เพื่อให้เด็กหญิงทั้งสองดูลายสกรีนรูปตัวการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลบนเสื้อยืดสีเหลือง "แหวะ.. ไม่เห็นจะเพราะเลย" เด็กหญิงฝ้ายคัดค้านอีก "มานี่ฝ้าย เราพาน้องแมวไปเล่นครู-นักเรียนกันตรงนั้นดีกว่า" เด็กหญิงแอนนี่พูดขึ้น
เด็กหญิงฝ้ายตอบตกลง แต่ดูเหมือนเด็กหญิงแอนนี่จะชวนช้าไป 2 นาทีต่อมา "บอย เอาโบโบ้คืนมานะ" เด็กหญิงฝ้ายตะโกน "ไม่ให้.. " เด็กชายเอ็มพูดเสียงแข็ง "เอาถุงเท้ามานะ" เด็กหญิงแอนนี่ช่วยตะโกน "มันชื่อเบจิต้า" "เอามานะ ไม่งั้นเค้าจะไปฟ้องแม่" เด็กหญิงฝ้ายขู่ "อยากโดนชกเหรอ.." เด็กหญิงฝ้ายไม่กลัวคำพูดของเด็กชายบอย เธอตรงเข้าไปคว้าขวาลูกแมวตัวนั้น เด็กชายบอยกอดรัดลูกแมวไว้แน่น .. ตอนนี้ลูกแมวไม่ได้หลับอยู่ "พี่ฝ้ายไม่ต้อง.. เดี๋ยวแอนนี่จัดการเอง" 1 นาทีต่อมา
เด็กหญิงแอนนี่ดึงขาลูกแมวแทนเด็กหญิงฝ้าย
เธอยื้อแย่งลูกแมวมาเกือบจะสำเร็จ แต่เด็กชายเอ็มวิ่งเข้าผลักเด็กหญิงแอนนี่ล้ม เด็กหญิงแอนนี่ร้องไห้
เธอลุกขึ้นทุบตีเด็กชายเอ็ม เด็กหญิงฝ้ายเห็นท่าไม่ดี วิ่งเข้าไปแย่งลูกแมวคืนจากเด็กชายบอย
เด็กหญิงแอนนี่ผละจากเด็กชายเอ็มไปช่วยแย่งลูกแมวน้อย คราวนี้เธอดึงหางมันไว้
เด็กชายเอ็มก็เข้าไปช่วยเด็กชายบอย เขาช่วยเด็กชายบอยดึงรั้งหัวลูกแมว 0 นาทีต่อมา
"เค้าไม่เกี่ยวนะพี่แอนนี่.. บอยนั่นแหละ"
"พูดงี้ได้ไงล่ะ ก็เล่นด้วยกันทั้งนั้น"
"แล้วพี่บอยทำไมไม่ยอมคืนแมวให้ฝ้ายล่ะ"
"ก็เอ็มมาช่วยพี่ดึงแมวทำไมล่ะ.."
"พวกเธอเป็นคนทำ.."
"พูดงี้ได้ไง.. แมวเธอเธอก็ต้องดูสิ"
"ใช่.. ถ้างั้นเธอชวนเรามาทำไม"
"คนขี้อวด"
เด็กสามคนเดินจากไป...
ทิ้งให้เด็กหญิงตัวเล็กนั่งร้องไห้
ในมือมีลูกแมวสีเทานอนนิ่ง
เด็กหญิงเข้าใจแล้วว่าทำไม
คุณพ่อคุณแม่ถึงกำชับนักหนาว่า
ห้ามบอกเพื่อน ๆ เรื่องแมวเกิดใหม่
หากเด็กหญิงเชื่อตั้งแต่แรกก็คงดี
แต่ก็สายไปเสียแล้ว...
เล่ามาตั้งนาน.. ไม่สงสัยบ้างเหรอ ว่าทำไมตั้งหัวข้อว่า
ทำไมสร้อยแหวนเพชรพลอยต้องเก็บในตู้เซฟ
..แล้วทำไมเพชรพลอยต้องเก็บในตู้เซฟล่ะ
นั่นก็เพราะมันเป็นของล้ำค่า
เป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา
และนึกฝันจะครอบครอง
การเอามาป่าวร้องบอกกล่าว
อวดอ้างของล้ำค่าที่ตนมี
ในที่สาธารณะ
ไม่ได้ทำให้ใครชื่นชม
แต่จะทำให้คนเหล่านั้นจะจ้องมอง
ไม่ใช่เพราะความอิจฉา
แต่เป็นเพราะความสมเพชในสิ่งที่
คนเหล่านั้นได้กระทำลงไป
ท้ายที่สุด ของนั้นจะสูญหายไป
หรือท้ายที่สุด สร้อยแหวนนั้นจะเสียหายมีตำหนิ
ผลร้ายที่เกิดขึ้น
ก็สุดจะคาดเดาได้...
ความรักก็เช่นกัน
ปล. แอบเน่านะวันเนี้ย 2/17/2008 เ พิ่ ง นึ ก ไ ด้ ว่ า กุ ก็ มี s p a c e Hi yall !
ต าย ห่ า . . ลื ม ไ ป เ ล ย ว่ า มี s p a c e
ไ ว้ ว่ า ง ๆ จ ะ ม า อั พ น ะ จ๊ ะ เ ด็ ก ๆ . . บ า ย ๆๆๆ
เ บื่ อ ๆ ๆ 12/5/2007 กิจกรรมต่างๆที่จบลงกิจกรรมต่างๆ ก็ได้จบลงไปหมดแล้วอ่ะ งานแคแสด งานรับน้องของคณะไอที
สุปงานต่างๆที่ผ่านมานะ
เชียลีดเดอร์ซ้อมหนักมากกก เลิกตีหนึ่ง ตีสอง เพราะมีเวลาแค่ สาม อาทิตก่อนแข่งง แล้วยังซ้อมกันจนถึงนาทีสุดท้ายก่อนแข่ง
เพราะฉากกก็เสร็จนาทีสุดท้ายเเหมือนกันกันน ทุกคนทำได้ดีมากเลย
มีเพื่อนหลายคนที่ทำงานหนักไม่หลับ ไม่นอน เพราะงานนี้
สรุปรางวัลที่ไอทีได้รับ
ขบวนที่หนึ่งค้าบบ
แสตนด์ที่สอง
หลีดที่สาม หรือสี่ นี่แหล่ะ งงๆอยุ่
งานBit ไม่ได้ไปครับ แม่ให้กลับบ้านน
หลังหมดกิจกรรม สิ่งที่เราจะทุ่มเทให้ทั้งหมดก็คือการเรียนแล้ว สิ่งอื่นคงจะไม่ไปสนใจอีกกต่อไป
เพราะรู้สึกว่ายังทำอะไร ไม่เต็มที่เลย ถ้าการเรียนไม่ดี อย่างอื่นก็คงทำไม่ได้ดีหรอกก
สิ่งที่ต้องปรับปรุงด่วน
1 นอนดึก ทำให้ตื่นสาย ไปเรียนไม่ทัน
2 ใช้เงินเปลืองง คงต้องเพลาๆ การเที่ยวลง
3 หนังสือ ต้องพยายามอ่านให้ได้ทุกวัน การบ้านก็ต้องทำเอง
4 เสื้อผ้า ควรเตรียมให้พร้อมล่วงหน้าอย่างน้อยวันนึง
หวังว่าคงจะทำได้อ่านะ
วันนี้ไปเรียนพิเศษที่จุฬามา ทำให้รุว่า บางคนสามารถสอนเรื่องง่าย ให้เปนเรื่องยากได้ฮ่าๆๆๆ
อิก 1 อาทิตย์ จาสอบมิดเทอมแล้ววววความรู้เท่าหางอึ่งของเรา ต้องตายแน่เลยย
ตารางสอบอันโหดร้ายย
12 ธันวา อังกฤษ
15 ธันวา เลขป้าผ่อง
16 ธันวา com pro
17 ธันวา com or
18 ธันวา stat
20 ธันวา มัลติ
เพื่อนๆๆ อย่าลืมอ่านหนังสือกันน้าค้าบบบ เด๋วจาโง่เหมือนกุ
ส่วนเรื่องหัวใจ ตอนนี้ปิดซ่อมบำรุงชั่วคราว
ขอรักตัวเองดีกว่า 555+
10/27/2007 บั้งไฟพญานาคคุณคิดว่าบั้งไฟพญานาค เกิดจากอาไรกันครับบบ ???
อยากไปดูจัง ยังไม่เคยไปเลยย
ทั้งๆที่วิวัฒนาการ ของโลก ก็เจริญก้าวหน้า แต่ทำไม ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าเกิดจากอะไร
หรือเค้าอาจจะรู้แล้ว แต่ไม่เอามาเปิดเผย เพราะกลัวผลกระทบด้านการท่องเที่ยว
แต่ถึงยังไง ซักวันนึงก็ต้องรู้ให้ได้.....
หรือไม่รู้จะดีกว่า ???
ช่วงนี้ชีวิตก็ยังวุ่นวายเช่นเคย
เกรดก็เริ่มออกแล้ว
บางวิชาก็หวังไว้มาก แต่ไม่ได้อย่างที่หวัง (อังกิตได้บี เปนวิชาที่เหมือนจะทำได้มากสุดแล้วนะ เหอๆ)
บางวิชาก็ไม่ได้หวังมาก แต่ก็ได้มากกว่าที่หวัง
ถ้าไม่มีเอฟซักตัวจาดีมากกกก -*- ขอให้อาจารโช จงเปลี่ยนใจ
ส่วนเรื่องที่อาจารย์ เรียกเข้าไปพบเนื่องจากแชทตอนสอบบ
++++ก็ไม่รู้ จาเรียกไปเพื่ออะไร ตกจายยหมดเลยย จิงๆก็ไม่มีอะไรเลย
ส่วนไอทีแคมป์ ปีหน้าจาไปช่วยงานให้มากกว่านี้
ปีนี้ก็ช่วยงานไปเล็กๆน้อยๆเอง แค่ไปแจกใบปลิวที่สยาม กะนั่งพันสายสิญจน์ กะไปเดินปั่นป่วนหัวใจน้องๆเล่น 555+
ปีหน้าจาพยายามไปให้ได้ทุกวันนะค้าบบล
ต้องขอโทษทุกคนด้วยยย.. แง้ววว
ต่อจากวันนี้คงกลับบ้านไปพักผ่อน แล้วกลับมาเรียนๆๆๆ อ่าค้าบบ จาตั้งใจ จาไม่โดดเรียน
อ่อ... ยังมีประชุมวันที่ 5 ด้วย สำหรับ ฝ่ายประชาสัมพันธ์
คงต้องไปนั่งคิดงานนน มาก่อน เด๋วโดนม่อนบ่นน 555+
ps. --รักคนอ่านน... จบ
------พี่ม่อน ดีใจด้วย จาได้เงินเดือนแล้ว เป็นถึงทูตของซันแหน่ะ ดังใหญ่แล้ววว เด๋วจายืมตัง 555+
------ไอ่ปูเมิงอย่าไปไหนนนหล่ะ แค่โปรรรเอง ใครๆก็ติดกันเยอะแยะ เทอมหน้าเมิงต้องอยุ่อย่าไปไหน
------คนอื่นๆ ด้วย อย่าเพิ่งหนีไปไหนกันนะ
------แก้ม ตอนนี้เกบตังได้ 40 บาทแล้ว 555+
------น้องอัง รีบผอมหล่ะ 555+
------เจอกันเปิดเทอมมมมมมม
------ส่วนเพื่อนเก่า คงได้เจอกันนะ ยังไม่ทันจะกลับ โปรแกรมก็แน่นแล้ว 555+ มัวเมาทั้งน้านนนน 555+ ไปและ
****แค่อยากจะนอนคิดถึงเธอ ไม่อยากจะเป็นเจ้าของใจ แค่ขอเป็นใครอีกคนที่รักเธอ****
10/20/2007 วิตามิน และอาหารเสริม**รู้ไว้ใช่ว่า** โปรดอ่านสักนิด ก่อนทานอาหารเสริม ร่างกายรับวิตามินต่างๆ ได้แค่ไหน
วิตามินและเกลือแร่
ps ตอนนี้อยู่ต่างประเทศค้าบบบบ 555+ 10/7/2007 รัก...เหมือนดั่งคอมพิวเตอร์รัก...เหมือนดั่งคอมพิวเตอร์
รัก...เหมือนดั่ง ราคา SDRAM ที่พันทิพย์ตอนนี้ แปรผันขึ้นลงตลอด ไม่คงที่แน่นอน รัก...เหมือนดั่ง ปาล์ม(Palm) อยากมีเธอไว้ติดตัวไปทุกที่ รัก...เหมือนดั่ง Intel Pentium !!! Coppermine หากไม่ปรับตัวใช้ M/B หรือ Slocket รุ่นใหม่ คงเข้ากับเธอไม่ได้ รัก...เหมือนดั่ง Roadmap ราคาของ CPU ซึ่งเธอมีให้ฉันน้อยลงไปทุกที รัก...เหมือนกับ Internet Explorer 5 Full ที่มีปัญหา Low Resource เป็นประจำ รัก...เหมือนกับ Online บ้างก็ busy บ้างก็ easy รัก...เหมือนเขียน Java Script ที่ละเอียดอ่อน ผิดแม้นิดเดียวก็ Error รัก...เหมือนดัง Ink-jet Printer เปลืองน้ำหมึกและเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร รัก...เหมือน "not enough memory" แม้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ไม่เพียงพอ รัก...เหมือน Handy scanner...คงไม่สามารถสแกนหัวใจ A4 ของเธอได้ รัก...เหมือน 4.5 MOD 3 หารกันไม่ได้ เพราะเราไม่เข้าใจกัน รัก...เหมือน Compile..Error!! เธอไม่เคยเข้าใจ ไม่ตอบสนอง รัก...เหมือน Sub-Directories มีมากมายแด่ใครๆ จนฉันหา file หัวใจเธอไม่พบ รัก...เหมือน Power Supply ที่จ่ายไปเลี้ยงหัวใจเธออย่างเพียงพอ รัก...เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน รัก...เหมือนกับ Peltier ช่วยทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายหายร้อนแรง 8^P รัก...เหมือน UPS แม้จะเกิดอะไร ใจฉันยังมั่นคงที่จะจ่ายไฟ เพื่อมีเวลา Saveหัวใจ รัก...เหมือนเสียง Modem ตอน Connect ติด ช่างสุขใจเหมือนได้ยินเสียงเธอ รัก...เหมือน Microsoft Windows 9x พร้อมจะพังทลาย(เจ๊ง)โดยไม่มีวี่แววมาก่อน รัก...เหมือน อาการ Access Violation ไม่ยอมบอกเหตุผล แต่ก็ไม่ยอมให้แก้ตัว รัก...เหมือน ภาษา Assembly ทำให้เธออย่างยากลำบากทั้งที่ผลที่ได้รับเพียงน้อยนิด รัก...เหมือน Logitech Mouse คงทน มั่นคง รัก...เหมือน Light Pen มักจะไม่ลงรอยกันง่ายๆ (ชี้ที่นึง Cursorไปโผล่อีกที่นึง) รัก...เหมือน สาย Lan Coaxial ต้องรักษาไว้ให้ดีอย่าให้หลุดลอยไป (โยงออกนอกตึกทีไรฟ้าผ่าทุกที) รัก...เหมือน Printer Epson FX800 เพียงครู่เดียวก็ร้อนแรง (หัวพิมพ์ไหม้) รัก...เหมือน VR-headgearเมื่อมีเธอเราก็อยู่ในโลกของเราด้วยกันเพียงสองคน... รัก...เหมือน "file corrupted" อยู่ดีๆเธอก็เปลี่ยนไป รัก...เหมือน "A)bort R)etry I)gnore" only 3 choicesจะเลิกจะฝืนหรือจะอยู่แบบซังกะตาย รัก...เหมือน "Your program has perfromed an illegal opertaion and will be shut down" ว้าทำไม่ถูกใจเธอซักที รัก...เหมือน "Error 404 Objected not found" ไขว่คว้าหาตัวตนไม่ได้ รัก...เหมือน "Error 403 Access Forbidden" ถ้าไม่รู้ passwordของใจเธอก็อย่าหวังซะดีกว่า รัก...เหมือน IBM Labtop (for Hi-so girls) หมดตัวก่อนที่จะได้มา รัก...เหมือน 486DX2-66 ฉันคงให้เธอได้เพียงเท่านี้สักวันเธอคงทิ้งฉันไปหาคนที่ดีกว่า รัก...เหมือน If....Then....Elseเธอชอบสร้างเงื่อนไงในความรักจนฉันไม่รู้จะทำเช่นไร รัก...เหมือนกำหนด Boolean=False ดังเธอปิดใจ ไม่เปิดให้ใครคนใหม่ รัก...เหมือนดั่งหนังสือ Comแรกๆก็ชื่นชมอยากชิดใกล้สุดท้ายก็เบื่อและถูกทอดทิ้ง รัก...เหมือนสร้าง HomePage.... เมื่อมองภายนอกดูสวยงามแต่แฝงไปด้วยภาษาJava ที่ซับซ้อนดั่งหัวใจเธอ...ที่ฉันไม่สามารถมองเห็นหรือเข้าใจ...ส่วนลึกของหัวใจเธอได้ รัก...เหมือน UnderCostruction!! ปีแล้วปีเล่าเธอก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนแปลง... รัก...เหมือนกับ Harddisk ถ้าติด Virus(HIV) คงต้อง format ใหม่ลูกเดียว รัก...เหมือนกับจอมอนิเตอร์ ทำให้คนตาบอด (สายตาสั้น..ตาเอียง...) รัก...เหมือนกับ RAM ขาดไฟเลี้ยง ความจำก็ถูกลบ รัก...เหมือนกับ Software ถ้าจะเอาแบบถูกลิขสิทธิ์ ราคาก็แพงหน่อย(หรือไม่หน่อย) รัก...เหมือนการกลิ้งเม้าส์ ต่อให้กลิ้งมากขนาดไหน ก็ไม่เคยออกนอกจอเลย สุดท้าย รัก...เหมือนกับ เครื่องคอมพิวเตอร์อัปเกรตไปทีไรพอเวลาผ่านไปไม่เคยพอใจเลยสักที ไปเอามาจาก พันทิป อ่านแล้ว เหมือนที่เราเรียนเลย 9/11/2007 อีกวันนึง ที่ชิวๆปกติก็ไปไหนมาไหน บ่อยๆ
แต่ก็ไม่ค่อยได้ถ่ายรุปไว้
พอดีวันนี้ได้ถ่ายไว้ก็เลยเอามาอัพซะเลย
วันนี้จิงก็เป็นวันจันทร์ เรียนตามปกติ
เนื่องด้วยไอ่ภูอยากไปดูหนังสายลับ ที่สนุกมากมาย
เลยลากไอ่เข่งไปด้วย เหอะๆ
และเนื่องด้วยชามาอยากกินซิสเลอร์
สมาชิกในกลุ่มจาขัดได้อย่างไร
อู ปู ภู เข่ง เค้ก และชามา เลยกะเตงๆกันไปซีคอน
ให้ไอ่ภู เข่งไปดูหนัง
ส่วนสี่คนที่เหลือ(อู ปู เค้ก ชามา)ก็ไปหาอาไรกิน
ตอนแรกนั้น จากินซิสเลอร์ แต่ท้ายสุดกลายเป็นชาบูชิ ซะงั้น
พอกินชาบูชิเส็ด ไอ่คุ่รักที่ดูหนังกันอยู่ ก็ยังดูไม่จบเลย
เราสี่คน จึงต้องเดินสำรวจห้างไปพลางๆ (รอมัน)
หลังจากคู่รัก( ฮ่าๆๆๆ )ดูหนังจบ
ก็ไปหาอาไรเล่นกัน
ด้วยที่ยังเป็นเด็ก(แบ้วทั้งกลุ่ม)
จึงไปที่Yoyo land ดินแดนแห่งความแบ้ว
เพื่อไปหาอาไรแบ้วๆเล่น
สุดท้ายก็คือบ้านผีสิง
(ตอนแรกกุจาไม่เล่นแล้ว แต่คนเฝ้าใจดี เลยแถมให้ สรุปกุไม่เสียตัง เหอะๆ เกรงใจเพื่อนเหมือนกันนะเนี่ย ได้ฟรีคนเดียว)
ไปดูในอัลบัมรูปแล้วกันนะ
ต่อไปจึงไปเล่นรถบัมพ์ ด้วยความแก่+ไม่มีตัง จึงไม่เล่นอีกเช่นกัน
จึงผลักดัน ตัวเอง มาถ่ายรุป และเฝ้ากระเป๋าให้เพื่อนดีก่าๆๆๆๆ
ไปและ ชะแว้บบบบบบบบบบบบบบบ
|
|
||||||
|
|
