Nutishon's profile*II~!!CakEkUnG!!~II*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
2/23/2008 ทำไมสร้อยแหวนเพชรพลอยต้องเก็บในตู้เซฟ"มาดูเร็ว ๆๆ ลูกแมวเกิดใหม่"
เสียงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ตะโกนขณกึ่งเดินกึ่งวิ่ง จุดหมายปลายทางคือบ้านของเด็กชายที่อยู่ถัดไปไม่ไกล 5 นาทีต่อมา "น่ารักเนอะ.." เด็กชายเอามือน้อย ๆ ลูบไล้ลูกแมว มันนอนหลับไหลอยู่กับพี่น้องของมัน 4 ตัว ในตะกร้าใบใหญ่ที่วางอยู่ท้ายโรงรถ
ภายในตะกร้าปูด้วยเสื้อยืดสีฟ้าตัวเก่าที่ไม่ใช้แล้วของคุณพ่อเด็กหญิง
ลูกแมวขยับตัวเล็กน้อย..
"บอย..เบา ๆ เดี๋ยวมันตื่นนะ.." เด็กหญิงกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"นี่.. ไปชวนพวกนั้นมาดูกันมั้ย" เด็กชายหันไปถามเด็กหญิง แววตาใสเป็นประกาย เด็กหญิงครุ่นคิด ไม่นานก็พยักหน้า "อื้ม..เอาสิ" 4 นาทีต่อมา "ว้าว..ตัวเล็กนิดเดียวเอง" "ดูดิ..ที่เท้าเป็นสีเขาเหมือนใส่ถุงเท้าเลย"
"น่ารักมากเลย.. เกิดมานานรึยังเนี่ยพี่ฝ้าย"
"หลายอาทิตย์แล้ว.. แต่พวกนั้นตายังไม่เปิด ตัวนี้เปิดอยู่ตัวเดียว"
เด็กหญิงชื่อฝ้ายผู้เป็นเจ้าของลูกแมวตอบอย่างภูมิใจ อันที่จริงจะว่าไปก็ไม่ใช่แมวของเด็กหญิงฝ้ายเสียทีเดียว ลูกแมว พวกนี้เกิดมาจากนางแมวจรจัดสีเทา ซึ่งอาศัยบ้านของเด็กหญิงฝ้ายเป็น ที่ให้กำเนิดลูก ๆ .. ในเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นในบ้านของเด็กหญิงฝ้าย ดังนั้นการจะเหมารวมว่านางแมวสีเทากับลูก ๆ ทั้ง 5 ตัว เป็นสมบัติของเด็กหญิงฝ้ายก็คงไม่ผิดนัก
(แมวไม่จำเป็นต้องมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน)
"งั้นตัวนี้ก็เป็นพี่ใหญ่เลยสิ"
เด็กชายชื่อเอ็มที่เพิ่งมาใหม่ถาม ที่เสื้อสีขาวของเขามีรอยเปื้อนไอศกรีมรสช็อคโกแลต
"ใช่ เป็นพี่ใหญ่ ร้องหาแม่เสียงดังกว่าตัวอื่นเลย"
เด็กหญิงตอบอย่างภูมิใจเช่นเคย แต่คราวนี้มีรอยยิ้มน้อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าอ้วนกลม
"ว้าว.. ขอเค้าลอง..จับดูได้มั้ย"
เด็กหญิงตัวเล็กกว่าในชุดสีชมพูถามอีก เธอชื่อแอนนี่ เป็นน้องสาวของเด็กชายเสื้อขาว ทั้งคู่ได้รับคำเชิญชวนจากเด็กชายชื่อบอย
ที่วิ่งไปชวนทั้งสองมาเมื่อหลายนาทีก่อน เด็กทั้งสี่ชื่นชมสิ่งมีชีวิตตัวน้อย ๆ ที่หลับไหลอย่างเป็นสุข 3 นาทีต่อมา "ดูสิ ๆๆ ตื่นแล้วว" แมวน้อยพี่ใหญ่กระดิกหูสองสามครั้ง ลืมตาขึ้น
แล้วค่อย ๆ ยืดแขนขาออกเหยียดยาว
มันหาววอด หลับตาพริ้ม และยืนขึ้นจ้องมองเด็กน้อยทั้งสี่ เด็กหญิงฝ้าย ค่อย ๆ เอามือช้อนท้องลูกแมวสีเทาตัวนั้นขึ้นมา
ไม่นานนักลูกแมวน้อยก็เข้าไปซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเด็กหญิง
มันตาปรือ
ดูเหมือนจะเริ่มหลับอีกครั้ง
"ฝ้ายส่งให้เค้าอุ้มบ้างสิ" เด็กหญิงแอนนี่พูดขึ้น
เด็กหญิงฝ้ายส่งยิ้ม ค่อย ๆ อุ้มเจ้าแมว
ส่งให้เด็กหญิงแอนนี่ .. เธอรับมาและหอมแก้มมันเบา ๆ ด้วยความรัก "น่ารักจัง..เนอะถุงเท้าเนอะ"
ลูกแมวยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเด็กหญิงแอนนี่
เธอเรียกลูกแมวตัวนั้นว่า "ถุงเท้า"
"ใครบอก.. มันชื่อ โบโบ้ ต่างหากล่ะ" เด็กหญิงฝ้ายพูดขึ้น
"ชื่อถุงเท้านั่นแหละดูน่ารักจะตาย.. " "ทำไมไม่ตั้งชื่ออื่นล่ะ.. เบจิต้าก็ดีนะ" เด็กชายบอยพูดขึ้น พร้อมกับดึงชายเสื้อตึง เพื่อให้เด็กหญิงทั้งสองดูลายสกรีนรูปตัวการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลบนเสื้อยืดสีเหลือง "แหวะ.. ไม่เห็นจะเพราะเลย" เด็กหญิงฝ้ายคัดค้านอีก "มานี่ฝ้าย เราพาน้องแมวไปเล่นครู-นักเรียนกันตรงนั้นดีกว่า" เด็กหญิงแอนนี่พูดขึ้น
เด็กหญิงฝ้ายตอบตกลง แต่ดูเหมือนเด็กหญิงแอนนี่จะชวนช้าไป 2 นาทีต่อมา "บอย เอาโบโบ้คืนมานะ" เด็กหญิงฝ้ายตะโกน "ไม่ให้.. " เด็กชายเอ็มพูดเสียงแข็ง "เอาถุงเท้ามานะ" เด็กหญิงแอนนี่ช่วยตะโกน "มันชื่อเบจิต้า" "เอามานะ ไม่งั้นเค้าจะไปฟ้องแม่" เด็กหญิงฝ้ายขู่ "อยากโดนชกเหรอ.." เด็กหญิงฝ้ายไม่กลัวคำพูดของเด็กชายบอย เธอตรงเข้าไปคว้าขวาลูกแมวตัวนั้น เด็กชายบอยกอดรัดลูกแมวไว้แน่น .. ตอนนี้ลูกแมวไม่ได้หลับอยู่ "พี่ฝ้ายไม่ต้อง.. เดี๋ยวแอนนี่จัดการเอง" 1 นาทีต่อมา
เด็กหญิงแอนนี่ดึงขาลูกแมวแทนเด็กหญิงฝ้าย
เธอยื้อแย่งลูกแมวมาเกือบจะสำเร็จ แต่เด็กชายเอ็มวิ่งเข้าผลักเด็กหญิงแอนนี่ล้ม เด็กหญิงแอนนี่ร้องไห้
เธอลุกขึ้นทุบตีเด็กชายเอ็ม เด็กหญิงฝ้ายเห็นท่าไม่ดี วิ่งเข้าไปแย่งลูกแมวคืนจากเด็กชายบอย
เด็กหญิงแอนนี่ผละจากเด็กชายเอ็มไปช่วยแย่งลูกแมวน้อย คราวนี้เธอดึงหางมันไว้
เด็กชายเอ็มก็เข้าไปช่วยเด็กชายบอย เขาช่วยเด็กชายบอยดึงรั้งหัวลูกแมว 0 นาทีต่อมา
"เค้าไม่เกี่ยวนะพี่แอนนี่.. บอยนั่นแหละ"
"พูดงี้ได้ไงล่ะ ก็เล่นด้วยกันทั้งนั้น"
"แล้วพี่บอยทำไมไม่ยอมคืนแมวให้ฝ้ายล่ะ"
"ก็เอ็มมาช่วยพี่ดึงแมวทำไมล่ะ.."
"พวกเธอเป็นคนทำ.."
"พูดงี้ได้ไง.. แมวเธอเธอก็ต้องดูสิ"
"ใช่.. ถ้างั้นเธอชวนเรามาทำไม"
"คนขี้อวด"
เด็กสามคนเดินจากไป...
ทิ้งให้เด็กหญิงตัวเล็กนั่งร้องไห้
ในมือมีลูกแมวสีเทานอนนิ่ง
เด็กหญิงเข้าใจแล้วว่าทำไม
คุณพ่อคุณแม่ถึงกำชับนักหนาว่า
ห้ามบอกเพื่อน ๆ เรื่องแมวเกิดใหม่
หากเด็กหญิงเชื่อตั้งแต่แรกก็คงดี
แต่ก็สายไปเสียแล้ว...
เล่ามาตั้งนาน.. ไม่สงสัยบ้างเหรอ ว่าทำไมตั้งหัวข้อว่า
ทำไมสร้อยแหวนเพชรพลอยต้องเก็บในตู้เซฟ
..แล้วทำไมเพชรพลอยต้องเก็บในตู้เซฟล่ะ
นั่นก็เพราะมันเป็นของล้ำค่า
เป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา
และนึกฝันจะครอบครอง
การเอามาป่าวร้องบอกกล่าว
อวดอ้างของล้ำค่าที่ตนมี
ในที่สาธารณะ
ไม่ได้ทำให้ใครชื่นชม
แต่จะทำให้คนเหล่านั้นจะจ้องมอง
ไม่ใช่เพราะความอิจฉา
แต่เป็นเพราะความสมเพชในสิ่งที่
คนเหล่านั้นได้กระทำลงไป
ท้ายที่สุด ของนั้นจะสูญหายไป
หรือท้ายที่สุด สร้อยแหวนนั้นจะเสียหายมีตำหนิ
ผลร้ายที่เกิดขึ้น
ก็สุดจะคาดเดาได้...
ความรักก็เช่นกัน
ปล. แอบเน่านะวันเนี้ย 2/17/2008 เ พิ่ ง นึ ก ไ ด้ ว่ า กุ ก็ มี s p a c e Hi yall !
ต าย ห่ า . . ลื ม ไ ป เ ล ย ว่ า มี s p a c e
ไ ว้ ว่ า ง ๆ จ ะ ม า อั พ น ะ จ๊ ะ เ ด็ ก ๆ . . บ า ย ๆๆๆ
เ บื่ อ ๆ ๆ 12/5/2007 กิจกรรมต่างๆที่จบลงกิจกรรมต่างๆ ก็ได้จบลงไปหมดแล้วอ่ะ งานแคแสด งานรับน้องของคณะไอที
สุปงานต่างๆที่ผ่านมานะ
เชียลีดเดอร์ซ้อมหนักมากกก เลิกตีหนึ่ง ตีสอง เพราะมีเวลาแค่ สาม อาทิตก่อนแข่งง แล้วยังซ้อมกันจนถึงนาทีสุดท้ายก่อนแข่ง
เพราะฉากกก็เสร็จนาทีสุดท้ายเเหมือนกันกันน ทุกคนทำได้ดีมากเลย
มีเพื่อนหลายคนที่ทำงานหนักไม่หลับ ไม่นอน เพราะงานนี้
สรุปรางวัลที่ไอทีได้รับ
ขบวนที่หนึ่งค้าบบ
แสตนด์ที่สอง
หลีดที่สาม หรือสี่ นี่แหล่ะ งงๆอยุ่
งานBit ไม่ได้ไปครับ แม่ให้กลับบ้านน
หลังหมดกิจกรรม สิ่งที่เราจะทุ่มเทให้ทั้งหมดก็คือการเรียนแล้ว สิ่งอื่นคงจะไม่ไปสนใจอีกกต่อไป
เพราะรู้สึกว่ายังทำอะไร ไม่เต็มที่เลย ถ้าการเรียนไม่ดี อย่างอื่นก็คงทำไม่ได้ดีหรอกก
สิ่งที่ต้องปรับปรุงด่วน
1 นอนดึก ทำให้ตื่นสาย ไปเรียนไม่ทัน
2 ใช้เงินเปลืองง คงต้องเพลาๆ การเที่ยวลง
3 หนังสือ ต้องพยายามอ่านให้ได้ทุกวัน การบ้านก็ต้องทำเอง
4 เสื้อผ้า ควรเตรียมให้พร้อมล่วงหน้าอย่างน้อยวันนึง
หวังว่าคงจะทำได้อ่านะ
วันนี้ไปเรียนพิเศษที่จุฬามา ทำให้รุว่า บางคนสามารถสอนเรื่องง่าย ให้เปนเรื่องยากได้ฮ่าๆๆๆ
อิก 1 อาทิตย์ จาสอบมิดเทอมแล้ววววความรู้เท่าหางอึ่งของเรา ต้องตายแน่เลยย
ตารางสอบอันโหดร้ายย
12 ธันวา อังกฤษ
15 ธันวา เลขป้าผ่อง
16 ธันวา com pro
17 ธันวา com or
18 ธันวา stat
20 ธันวา มัลติ
เพื่อนๆๆ อย่าลืมอ่านหนังสือกันน้าค้าบบบ เด๋วจาโง่เหมือนกุ
ส่วนเรื่องหัวใจ ตอนนี้ปิดซ่อมบำรุงชั่วคราว
ขอรักตัวเองดีกว่า 555+
10/27/2007 บั้งไฟพญานาคคุณคิดว่าบั้งไฟพญานาค เกิดจากอาไรกันครับบบ ???
อยากไปดูจัง ยังไม่เคยไปเลยย
ทั้งๆที่วิวัฒนาการ ของโลก ก็เจริญก้าวหน้า แต่ทำไม ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าเกิดจากอะไร
หรือเค้าอาจจะรู้แล้ว แต่ไม่เอามาเปิดเผย เพราะกลัวผลกระทบด้านการท่องเที่ยว
แต่ถึงยังไง ซักวันนึงก็ต้องรู้ให้ได้.....
หรือไม่รู้จะดีกว่า ???
ช่วงนี้ชีวิตก็ยังวุ่นวายเช่นเคย
เกรดก็เริ่มออกแล้ว
บางวิชาก็หวังไว้มาก แต่ไม่ได้อย่างที่หวัง (อังกิตได้บี เปนวิชาที่เหมือนจะทำได้มากสุดแล้วนะ เหอๆ)
บางวิชาก็ไม่ได้หวังมาก แต่ก็ได้มากกว่าที่หวัง
ถ้าไม่มีเอฟซักตัวจาดีมากกกก -*- ขอให้อาจารโช จงเปลี่ยนใจ
ส่วนเรื่องที่อาจารย์ เรียกเข้าไปพบเนื่องจากแชทตอนสอบบ
++++ก็ไม่รู้ จาเรียกไปเพื่ออะไร ตกจายยหมดเลยย จิงๆก็ไม่มีอะไรเลย
ส่วนไอทีแคมป์ ปีหน้าจาไปช่วยงานให้มากกว่านี้
ปีนี้ก็ช่วยงานไปเล็กๆน้อยๆเอง แค่ไปแจกใบปลิวที่สยาม กะนั่งพันสายสิญจน์ กะไปเดินปั่นป่วนหัวใจน้องๆเล่น 555+
ปีหน้าจาพยายามไปให้ได้ทุกวันนะค้าบบล
ต้องขอโทษทุกคนด้วยยย.. แง้ววว
ต่อจากวันนี้คงกลับบ้านไปพักผ่อน แล้วกลับมาเรียนๆๆๆ อ่าค้าบบ จาตั้งใจ จาไม่โดดเรียน
อ่อ... ยังมีประชุมวันที่ 5 ด้วย สำหรับ ฝ่ายประชาสัมพันธ์
คงต้องไปนั่งคิดงานนน มาก่อน เด๋วโดนม่อนบ่นน 555+
ps. --รักคนอ่านน... จบ
------พี่ม่อน ดีใจด้วย จาได้เงินเดือนแล้ว เป็นถึงทูตของซันแหน่ะ ดังใหญ่แล้ววว เด๋วจายืมตัง 555+
------ไอ่ปูเมิงอย่าไปไหนนนหล่ะ แค่โปรรรเอง ใครๆก็ติดกันเยอะแยะ เทอมหน้าเมิงต้องอยุ่อย่าไปไหน
------คนอื่นๆ ด้วย อย่าเพิ่งหนีไปไหนกันนะ
------แก้ม ตอนนี้เกบตังได้ 40 บาทแล้ว 555+
------น้องอัง รีบผอมหล่ะ 555+
------เจอกันเปิดเทอมมมมมมม
------ส่วนเพื่อนเก่า คงได้เจอกันนะ ยังไม่ทันจะกลับ โปรแกรมก็แน่นแล้ว 555+ มัวเมาทั้งน้านนนน 555+ ไปและ
****แค่อยากจะนอนคิดถึงเธอ ไม่อยากจะเป็นเจ้าของใจ แค่ขอเป็นใครอีกคนที่รักเธอ****
10/20/2007 วิตามิน และอาหารเสริม**รู้ไว้ใช่ว่า** โปรดอ่านสักนิด ก่อนทานอาหารเสริม ร่างกายรับวิตามินต่างๆ ได้แค่ไหน
วิตามินและเกลือแร่
ps ตอนนี้อยู่ต่างประเทศค้าบบบบ 555+ 10/7/2007 รัก...เหมือนดั่งคอมพิวเตอร์รัก...เหมือนดั่งคอมพิวเตอร์
รัก...เหมือนดั่ง ราคา SDRAM ที่พันทิพย์ตอนนี้ แปรผันขึ้นลงตลอด ไม่คงที่แน่นอน รัก...เหมือนดั่ง ปาล์ม(Palm) อยากมีเธอไว้ติดตัวไปทุกที่ รัก...เหมือนดั่ง Intel Pentium !!! Coppermine หากไม่ปรับตัวใช้ M/B หรือ Slocket รุ่นใหม่ คงเข้ากับเธอไม่ได้ รัก...เหมือนดั่ง Roadmap ราคาของ CPU ซึ่งเธอมีให้ฉันน้อยลงไปทุกที รัก...เหมือนกับ Internet Explorer 5 Full ที่มีปัญหา Low Resource เป็นประจำ รัก...เหมือนกับ Online บ้างก็ busy บ้างก็ easy รัก...เหมือนเขียน Java Script ที่ละเอียดอ่อน ผิดแม้นิดเดียวก็ Error รัก...เหมือนดัง Ink-jet Printer เปลืองน้ำหมึกและเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร รัก...เหมือน "not enough memory" แม้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ไม่เพียงพอ รัก...เหมือน Handy scanner...คงไม่สามารถสแกนหัวใจ A4 ของเธอได้ รัก...เหมือน 4.5 MOD 3 หารกันไม่ได้ เพราะเราไม่เข้าใจกัน รัก...เหมือน Compile..Error!! เธอไม่เคยเข้าใจ ไม่ตอบสนอง รัก...เหมือน Sub-Directories มีมากมายแด่ใครๆ จนฉันหา file หัวใจเธอไม่พบ รัก...เหมือน Power Supply ที่จ่ายไปเลี้ยงหัวใจเธออย่างเพียงพอ รัก...เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน รัก...เหมือนกับ Peltier ช่วยทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายหายร้อนแรง 8^P รัก...เหมือน UPS แม้จะเกิดอะไร ใจฉันยังมั่นคงที่จะจ่ายไฟ เพื่อมีเวลา Saveหัวใจ รัก...เหมือนเสียง Modem ตอน Connect ติด ช่างสุขใจเหมือนได้ยินเสียงเธอ รัก...เหมือน Microsoft Windows 9x พร้อมจะพังทลาย(เจ๊ง)โดยไม่มีวี่แววมาก่อน รัก...เหมือน อาการ Access Violation ไม่ยอมบอกเหตุผล แต่ก็ไม่ยอมให้แก้ตัว รัก...เหมือน ภาษา Assembly ทำให้เธออย่างยากลำบากทั้งที่ผลที่ได้รับเพียงน้อยนิด รัก...เหมือน Logitech Mouse คงทน มั่นคง รัก...เหมือน Light Pen มักจะไม่ลงรอยกันง่ายๆ (ชี้ที่นึง Cursorไปโผล่อีกที่นึง) รัก...เหมือน สาย Lan Coaxial ต้องรักษาไว้ให้ดีอย่าให้หลุดลอยไป (โยงออกนอกตึกทีไรฟ้าผ่าทุกที) รัก...เหมือน Printer Epson FX800 เพียงครู่เดียวก็ร้อนแรง (หัวพิมพ์ไหม้) รัก...เหมือน VR-headgearเมื่อมีเธอเราก็อยู่ในโลกของเราด้วยกันเพียงสองคน... รัก...เหมือน "file corrupted" อยู่ดีๆเธอก็เปลี่ยนไป รัก...เหมือน "A)bort R)etry I)gnore" only 3 choicesจะเลิกจะฝืนหรือจะอยู่แบบซังกะตาย รัก...เหมือน "Your program has perfromed an illegal opertaion and will be shut down" ว้าทำไม่ถูกใจเธอซักที รัก...เหมือน "Error 404 Objected not found" ไขว่คว้าหาตัวตนไม่ได้ รัก...เหมือน "Error 403 Access Forbidden" ถ้าไม่รู้ passwordของใจเธอก็อย่าหวังซะดีกว่า รัก...เหมือน IBM Labtop (for Hi-so girls) หมดตัวก่อนที่จะได้มา รัก...เหมือน 486DX2-66 ฉันคงให้เธอได้เพียงเท่านี้สักวันเธอคงทิ้งฉันไปหาคนที่ดีกว่า รัก...เหมือน If....Then....Elseเธอชอบสร้างเงื่อนไงในความรักจนฉันไม่รู้จะทำเช่นไร รัก...เหมือนกำหนด Boolean=False ดังเธอปิดใจ ไม่เปิดให้ใครคนใหม่ รัก...เหมือนดั่งหนังสือ Comแรกๆก็ชื่นชมอยากชิดใกล้สุดท้ายก็เบื่อและถูกทอดทิ้ง รัก...เหมือนสร้าง HomePage.... เมื่อมองภายนอกดูสวยงามแต่แฝงไปด้วยภาษาJava ที่ซับซ้อนดั่งหัวใจเธอ...ที่ฉันไม่สามารถมองเห็นหรือเข้าใจ...ส่วนลึกของหัวใจเธอได้ รัก...เหมือน UnderCostruction!! ปีแล้วปีเล่าเธอก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนแปลง... รัก...เหมือนกับ Harddisk ถ้าติด Virus(HIV) คงต้อง format ใหม่ลูกเดียว รัก...เหมือนกับจอมอนิเตอร์ ทำให้คนตาบอด (สายตาสั้น..ตาเอียง...) รัก...เหมือนกับ RAM ขาดไฟเลี้ยง ความจำก็ถูกลบ รัก...เหมือนกับ Software ถ้าจะเอาแบบถูกลิขสิทธิ์ ราคาก็แพงหน่อย(หรือไม่หน่อย) รัก...เหมือนการกลิ้งเม้าส์ ต่อให้กลิ้งมากขนาดไหน ก็ไม่เคยออกนอกจอเลย สุดท้าย รัก...เหมือนกับ เครื่องคอมพิวเตอร์อัปเกรตไปทีไรพอเวลาผ่านไปไม่เคยพอใจเลยสักที ไปเอามาจาก พันทิป อ่านแล้ว เหมือนที่เราเรียนเลย 9/11/2007 อีกวันนึง ที่ชิวๆปกติก็ไปไหนมาไหน บ่อยๆ
แต่ก็ไม่ค่อยได้ถ่ายรุปไว้
พอดีวันนี้ได้ถ่ายไว้ก็เลยเอามาอัพซะเลย
วันนี้จิงก็เป็นวันจันทร์ เรียนตามปกติ
เนื่องด้วยไอ่ภูอยากไปดูหนังสายลับ ที่สนุกมากมาย
เลยลากไอ่เข่งไปด้วย เหอะๆ
และเนื่องด้วยชามาอยากกินซิสเลอร์
สมาชิกในกลุ่มจาขัดได้อย่างไร
อู ปู ภู เข่ง เค้ก และชามา เลยกะเตงๆกันไปซีคอน
ให้ไอ่ภู เข่งไปดูหนัง
ส่วนสี่คนที่เหลือ(อู ปู เค้ก ชามา)ก็ไปหาอาไรกิน
ตอนแรกนั้น จากินซิสเลอร์ แต่ท้ายสุดกลายเป็นชาบูชิ ซะงั้น
พอกินชาบูชิเส็ด ไอ่คุ่รักที่ดูหนังกันอยู่ ก็ยังดูไม่จบเลย
เราสี่คน จึงต้องเดินสำรวจห้างไปพลางๆ (รอมัน)
หลังจากคู่รัก( ฮ่าๆๆๆ )ดูหนังจบ
ก็ไปหาอาไรเล่นกัน
ด้วยที่ยังเป็นเด็ก(แบ้วทั้งกลุ่ม)
จึงไปที่Yoyo land ดินแดนแห่งความแบ้ว
เพื่อไปหาอาไรแบ้วๆเล่น
สุดท้ายก็คือบ้านผีสิง
(ตอนแรกกุจาไม่เล่นแล้ว แต่คนเฝ้าใจดี เลยแถมให้ สรุปกุไม่เสียตัง เหอะๆ เกรงใจเพื่อนเหมือนกันนะเนี่ย ได้ฟรีคนเดียว)
ไปดูในอัลบัมรูปแล้วกันนะ
ต่อไปจึงไปเล่นรถบัมพ์ ด้วยความแก่+ไม่มีตัง จึงไม่เล่นอีกเช่นกัน
จึงผลักดัน ตัวเอง มาถ่ายรุป และเฝ้ากระเป๋าให้เพื่อนดีก่าๆๆๆๆ
ไปและ ชะแว้บบบบบบบบบบบบบบบ
8/21/2007 ไปลงประชามติ.. ไม่ต้องให้ใครมาเตือนสตินี่ถ้าไม่ติดว่า 19 สิงหา นี่เปนวันเกิดทั่นแม่
คงไม่กลับไปลงนะเนี่ย เบื่อการนั่งรถมากมาย
เพื่อนๆ ที่ขอนแก่น ที่มาเรียนกรุงเทพ
ก็ไม่กลับบกัน บางคนไม่รุว่าคืออาไรด้วยซ้ำ
(ไม่ใช่เรื่องของกุ ช่างแม่งงงดิ <--- เออ ดูมันพูดดิ เชี่ยจิงเพื่อนกุ)
กะจาหาคนกลับด้วยซะหน่อยย
บางคนที่เรียน มอขอนแก่น ที่ลงคะแนนอยุ่หน้าบ้านมันยังไม่ไปเลย
เหตุผลเพราะว่า ขี้เกียดดดดด
จิงๆรัฐน่าจะจัดให้เลือกกันช่วงวันแม่นะ เพราะหยุดยาว
อีกอย่างใครๆเค้าก็กลับบ้านกัน ช่วงนั้น
วันที่12ก็เพิ่งกลับไป วันที่ 19 ก็ต้องไปอีก ใครเค้าอยากจาไปๆ กลับๆ กันบ่อยๆ
***************
แต่สุดท้ายเราก็ต้องแทแด่ดๆๆๆกลับไปลงประชามติคนเดียว
ทั้งๆ ที่ไม่เคย สนใจจาอ่านมันเลย
ไอ่เล่มเหลืองๆ วางเกะกะไว้แถวpcตลอด
แล้วเพื่อนๆ
เลือกไรกันไปมั่ง หรือไม่พากันไปลง ?
ไม่รุจากาไรว่ะ ไม่มีความรุไรเลย ไปแบบเบลอๆ เลยเลือก.. "รับ"
เพราะไรรุป่ะคับ?
แม่บอกรับไปเหอะลุก
(จิงๆ ถ้าฝากแม่กาได้ คงฝากกาไปแล้วว เห่อๆ)
เกิดรับแล้วมันแก้ไรไม่ได้ก็
"ปฏิวัติ" มันอีกรอบไปเลย ซะก็สิ้นเรื่อง 555+
คิดไรมากคับ ว่าป่ะ ??
ปล...
ขอบคุณเจ้มินท์ (ไม่เกี่ยวกะเปนต่อ) ที่ทำการบ้านให้จนเสดดด ลุ้นกว่าดูเพื่อนแทงบอลอิก เอิ๊กๆๆๆ
ขอบคุนทั่นพ่อ ทั่นแม่ ที่เลี้ยงเรามา จนได้มาลงประชามติ
ขอบคุนบรรพบุรุษที่กอบกู้บ้านเมือง จนมีวันที่ต้องลงประชามติ
8/16/2007 หลังจากสอบมิดเทอมมมม...สงสัยผมคงจาเหนื่อยจากการสอบเอนท์มากกเกินไป
พอมาถึงสอบมิดเทอม จึงชิวไปนิสสสส
คะแนนออกมานี่ แต่ละวิชานี่คะแนนอย่างน่ารัก
งานแต่ละวิชา จาว่าหนักมั้ย ก็ไม่เท่าไร เพียงแต่รุสึกว่าตัวเองแบ่งเวลายังไม่ค่อยถูก
ต่อไปนี้คงต้องวางแผนแล้วคับบ ไม่งั้น ตายยยแน่
จาขยันแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กุ
ชิวเกิ๊นนนนนนนนนนนนนนนน
++++++++++++++++++++++++++++++++
มีรุปขณะไปติวหนังสือกานห้องไอ่เจน อย่างสร้างภาพ 555+
แต่ละคน ตาหวานเยิ้มกานเชียว
ภู อู เค้ก ชามา ปู กะ เจน
 ไปและ ชะแว้บบบบบบบ..............
7/2/2007 เดกไอที... มีไรป่ะชีวิตเดกปี 1 มันช่างเหนื่อยยากจิงๆ
กับการรรับน้อง แต่ยังไงก็ต้องทนต่อไป....
ตอนนี้กุเรียนไอทีลาดกระบัง มาได้ซักระยะแล้ว
อยู่ในช่วงกำลังปรับตัว กับสภาพแวดล้อม
และเพื่อนใหม่ๆของกุ ซึ่งแต่ละคนนี่
มาจากหลากหลายสังคม หลายlife style
แต่ยังไง พอมาเรียนที่เดียวกัน มันก้ต้องปรับตัวกันไปงิ
เรื่องสังคมในคณะ กุพอรับได้
แต่กุรับแดดที่นี่รับไม่ได้จิงๆ
ร้อนสัดๆๆ ต้นไม้ ก็น้อย ไม่รุใครตัดไปทำถ่านหมด
แม่ง รับน้องนี่ กุดำกว่า รด. อีกคิดดู
คิดถึงเพื่อนๆ ห้องเก่าจิงจิ๊ง
เดวปิดเทอมจากลับไปเว้ยยย
พอและๆๆ เดวมันได้ใจกัน
อยากกลับไปอยุ่บ้านว่ะ อยุ่หอแม่งโคตรเหนื่อยเลย อารายก็ไม่มี
แต่ขนาดอยู่หอ กุยังไปเรียนไม่ทัน ( ดุมานนนดิ )
วันนี้ก็ปวดท้อง เปนโรคกะเพราะอิก ซวยจิงๆๆ
ชีวิตเดกวัยรุ่นชายอันแสนเศร้า
Ps มิสยูซัมวัน
คิดถึงเพื่อนเก่าทุกคนนะเว้ย
แอบคิดถึงเพื่อนใหม่ด้วย
ขอโทดเพื่อนๆไอทีมากมายที่ไปสาย
ขอบคุนเพื่อนไอทีที่ทำเพื่อรุ่น
สุดท้าย กุทึ่งเพื่อนๆกรุงเทพ ที่สามารถถั่งออกจากบ้านมาเรียน ตั้งแต่ตี3 ตี4มาก เปนสิ่งที่กุคงประพฤติไม่ได้เปนแน่แท้
4/26/2007 มาเล่าเรื่องสงกรานต์สงกรานปีนี้ ไม่ได้เล่นไรเลย
เพราะต้องกลับไปทำบุญบ้านยาย ณ ตราด
พวกน้องๆ มันได้เล่นกันในสวนอ่ะแหละ
ปีนี้ดีนิดนึง ที่พักในสวนติดแอร์ ล่ะ
เพราะเสาไฟมันเพิ่งเข้ามา หลังจากที่ขอมันไปเปนปี
หลังจากหวาดกลัว การไปสวนมาก
เพราะร้อนเหียกๆ
ไปคราวนี้ สวนแม่งสวยว่ะ สไตล์บาหลี อารีบาบามากๆ
ไห เหย เตมไปหมด
ถึงตราด
ฝนก็ตกตลอด กุเส้าเลย
แต่ไม่ได้เล่นสงกรานก็ดี จาได้ไม่ดำ ฮ่าๆๆ
ที่ตราดแม่งเอาน้ำทะเลมาสาดกันอิกตะหาก
ช่วงนี้กุก็รอประกาศผลเอนท์
กุจาได้ไปอยุ่ไหนว่ะ จุฬา หรือลาดกระบัง
จิงๆอยากไปลาดกระบังแต่ที่บ้านอยากให้เรียนจุฬา
ก็ไอที ที่ลาดกระบังมันน่าเรียนนิหว่า
อยุ่จุฬาก็ดีว่ะ จาได้คบแต่เพื่อนไฮโซ ซะงั้น
แต่คงเรียนหนักฉิบๆ คงไม่ชิวๆ เหมือนตอน มข แล้วหล่ะ
มีแต่คนเก่งๆ กุคงต้องพยายามเกาะมีนให้จบให้ได้
จบดีกว่า...
ช่วงนี้ มันว่างจัดเลย ไปวิ่งที่บึง
ไม่ก็ว่ายน้ำ ตีแบต เล่นคอม
เดินห้างที่ไม่ค่อยจามีอาไรที่ขอนแก่น
แม่ก็จาส่งไปฝึกงาน ที่โรงพิมของน้า ณ บางกอก
แต่ไปทีไร ก้ไม่เหนมีใครกล้าใช้ทำไรเลย
หรือว่ากุไม่ทำเอง งงเหมือนกัน
ไปก็ดี จาได้ไปเที่ยวกับน้อง ฮ่าๆๆๆ
PS
#ช่วงนี้มันร้อนจิงๆ ได้ข่าวว่ามีคนตายด้วย น่าสงสารว่ะ คงทรมานโคด ก่อนตาย
#ช่วงนี้ พยายามทำตัวให้ว่าง เพราะกุรุเปิดเทอม กุคงไม่ว่าง เดินแบบ ถ่ายละคร นี่มันเหนื่อยจิงๆ
3/11/2007 เกรียน...เกริ่นนำ....
หลังจากที่ได้ยินใครๆ
ก็ชอบพูดคำว่า เกรียน(ฮิตเหลือเกิน)
เลยคิดว่าตะเองตกรถไฟรึเปล่า(ไม่อินเทรนด์)
เลยไปขึ้นเขา ลงห้วย นั่งสองแถว
ขึ้นรถไฟฟ้า และได้ความดังนี้
เผื่อเพื่อนๆที่ไม่เข้าจความหมาย หรือ เข้าใจผิดๆอ่ะน่ะ
ค้นหาพลังแห่ง เกรียน
ภาษาไทยวันละคำวันนี้ขอเสนอคำว่า เกรียน หากเปิดหาคำนี้ใน พจนานุกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 หน้า 141 จะพบว่าถูกนิยามความหมายไว้ 3 ความหมายด้วยกันดังนี้
เกรียน ๑ [เกรียน] ว. สั้นเกือบติดหนังหัว ผิวหนังหรือ พื้นที่ เช่น ผมเกรียน หมาขนเกรียน หญ้าเกรียน
เกรียน ๒ [เกรียน] ดู เลี่ยน ๑.
เกรียน ๓ [เกรียน] น. แป้งซึ่งนวดด้วยน้ำร้อนแล้วไม่น่ายเป็นเม็ดปนอยู่ เม็ดนั้นเรียกว่า เกรียน; เรียกปลายข้าวขนาดเล็กว่า ข้าวปลายเรียน
แต่วันนี้ผมไม่ได้มาพูดถึงคำนี้ตามที่พจนานุกรรมให้นิยามไว้หรอกนะครับ แต่ผมขอพูดถึงมันในแง่มุมของมนุษย์ Cyber กันดีกว่าเราจะมาค้นหาความหมายของมันกันและเมื่อรู้ความหมายแล้วอย่าลืมสำรวจตัวเองด้วยนะว่าคุณ “เกรียนหรือเปล่า”
ต้นกำเนิดแห่ง เกรียน
เกรียน คำนี้มีต้นกำเนิดมาจากที่ใดไม่มีหลักฐานระบุชี้ชัดได้ แต่ที่แน่ๆ บนศิลาจารึก หลักไหนๆ ก็คงไม่มีคำๆ นี้ปรากฏอยู่เป็นแน่ ผู้คร่ำหวอดในวงการณ์เกมบางคนบอกว่า พบเห็นคำนี้ครั้งแรกมาจากเกมออนไลน์ที่มีผู้นิยมเล่นสูงสุดเกมหนึ่ง ส่วนผู้คร่ำหวอดในวงการณ์บอร์ดบอกว่าเห็นครั้งแรกในเว็บซื้อขายแลกเปลี่ยนที่มีผู้ใช้มากที่สุดแห่งหนึ่ง ผมจึงไม่สามารถอ้างอิงได้ว่ามันมีต้นกำเนิดจากที่ใดกันแน่ รู้แต่เพียงว่าวันนี้มันถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย
การขยายตัวของ เกรียน
เกรียน ไม่ใช่คำด่าพร่ำเพรื่อเหมือนอย่างคำด่าอื่นๆ ที่เราคุ้นเคยมาตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแห่ง แต่เป็นคำที่ใช้ เฉพาะเจาะจงสำหรับกลุ่มคนประเภทหนึ่ง กลุ่มคนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มคนพิเศษนักวิชาการบางท่านบอกว่า เป็นอาการของคนที่เสพหญ้ามากเกินไป จนคอโรฟิวในหญ้าไปอุดตันสมอง จนส่งผลให้การทำงานของสมองซีกขวา ซึ่งเป็นสมองด้านของเหตุผลและการเรียนรู้ หดตัวลง ในขณะที่สมองซีกซ้ายที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการใช้อารมณ์ขยายตัวใหญ่ขึ้น จึงส่งผลให้คนกลุ่มนี้ใช้แต่อารมณ์มากกว่าเหตุผลและการวิเคราะห์ไตร่ตรอง ดังจะพบพฤติกรรมดังกล่าวได้บ่อยๆ ในเกมออนไลน์ หรือตามเว็บบอร์ดทั่วไป สาเหตุที่ทำให้คำนี้เกิดการใช้อย่างแพร่หลายมากขึ้นไม่ใช่เพราะมันถูกนำมาใช้เป็นคำแฟชั่นหากแต่กลุ่มคนประเภทดังกล่าวขยายตัวมากขึ้นและลุกลามอย่างรวดเร็วจนยากที่จะหยุดยั้งได้ต่างหาก
กลุ่มที่อยู่ในสภาวะ เกรียน
หลายคนอาจจะเข้าใจผิดจนเหมารวมไปเลยว่า เกรียน คือ กลุ่มเด็ก ตั้งแต่ ป.1 จนถึง มัธยมปลาย ที่ตัดผมสั้นเกรียน สาเหตุที่หลายคนตีความแบบนั้นอาจจะเป็นด้วยลักษณะทางกายภาพที่โดดเด่นคือทรงผมที่เลี่ยนเกรียนติดหนังหัว ซึ่งความจริงแล้วตาม “กฎของ เกรียน” หรือ “เกรียน Law” นั้นลักษณะดังกล่าวเป็นเพียงรากศัพท์ของคำว่า เกรียน เท่านั้นเอง หากแต่ในความเป็นจริง ตามหลักของ “เกรียน Law” คือ “ความเกรียนไม่จำกัด ทรงผม อายุ เพศ หรือ ฐานะ ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมในความเกรียนเหมือนกันหมด” ดังนั้นจึงพอจะสรุปได้ว่า สภาวะเกรียน เป็นสภาวะของพฤติกรรม ทางความคิด หาใช่ลักษณะทางกายภาพอย่างที่หลายคนเข้าใจกันไม่
ทำไมต้อง เกรียน
หลังจากที่ได้ทำการศึกษาและค้นคว้าเป็นเวลาหลายวันผมได้พบว่า คำเหยียดสติปัญญาคำนี้เกิดขึ้นด้วยสาเหตุที่ว่า กลุ่มคนที่อยู่ในสภาวะเกรียนส่วนใหญ่จะเป็นเด็ก และเป็นกลุ่มเด็กที่เล่นเกมออนไลน์ อาจจะด้วยเพราะเกมออนไลน์ในบ้านเรา เปิดกว้างมากจนเกินไป จนเกิดการกระจุกตัวทางการแสดงออกในสถานที่เดียวกัน จนเมื่อเด็กๆ เกิดการคลุกคลีกับพฤติกรรมไม่เหมาะสมบ่อยๆ จึงดูดซึมพฤติกรรมเลวร้ายเหล่านั้นมาใช้โดยไม่มีคนคอยให้คำแนะนำ โดยพฤติกรรที่เราจะพบเห็นได้จากเด็กที่อยู่ในสภาวะเกรียนก็คือ การกระทำที่ไร้ความคิด พฤติกรรมไร้เหตุผล พฤติกรรมก้าวร้าวทางคำพูดและความคิด เมื่อเข้าสู่สภาวะเกรียนสมองซีกซ้ายจะขยายตัวอย่างรวดเร็ว จนบางครั้งคนที่อยู่ข้างๆ ต้องเข้าระงับสติด้วยการ เบิร์ดกระบาล ซีกซ้ายซะหนึ่งที ก่อนที่อาการจะลุกลามถึงขั้น “โคบ้า” ถ้าเป็นพวกวิกฤติหนักๆ ก็อาจจะกลายเป็น “กระบือบ้า” ได้เหมือนกัน
อาการที่เรียกว่า เกรียน
- กลุ่ม เกรียน มักจะมีความเชื่อมั่นตัวเองสูงในจินตนาการ แต่ปฏิบัติตัวตรงกันข้าม อยากเทพแต่ทำตัว*** เกรียนประเภทนี้มีคนให้นิยามจำแนกออกมาเป็น กลุ่ม เทพเกรียน หรือ King of เกรียน หรือ เกรียน เหนือ เกรียน
- กลุ่ม เกรียน มักจะมีความอดทนต่อสิ่งเร้าภายนอกน้อยกว่าบุคคลปกติ และควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ค่อยได้ มักแสดงออกทางคำพูด มากกว่าทางความคิด หรือทีเรียกว่า “พูดโดยไม่คิด” ในบางรายจะชอบด่าทอผู้อื่นแบบไร้เหตุผล โดยเชื่อมั่นว่าตัวเองถูกเสมอ จนบางครั้งก้าวล่วงไปถึงบุพการีของผู้อื่น
- ชาวเกรียนจะมีความสุขไปกับการ ด่าคนแบบไร้ เหตุผล และอดีนาลีนของชาวเกรียนจะสูบฉีดรุนแรงขึ้นเมื่อถูกด่าตอบ ชาวเกรียนมีพฤติกรรมที่ชอบเรียกร้องความสนใจ ดังจะพบได้ตามเว็บบอร์ด ในกระทู้ดักควายต่างๆ พอเห็นคนเข้ามาด่าก็นั่งยิ้มชื่นใจ จนกลายเป็นค่านิยมเสพติดของพวกเค้าไปแล้ว
- อาการหนึ่งที่เห็นได้ชัดจาก กลุ่มเกรียนคือจะเป็นกลุ่มคนที่มี IQ และ EQ ต่ำ เนื่องจากไม่ค่อยชอบใช้ความคิด ชอบใช้แต่อารมณ์ สมองไม่สามารถดูดซึมเหตุผลเข้าไปได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องปลุกเร้าอารมณ์ก้าวร้าวจะตื่นตัวในทันที
จะหลีกเลี่ยงสภาวะ เกรียน อย่างไร
สภาวะเกรียนสามารถป้องกันได้โดยการสร้าง “ภูมิคุ้มกันโรคเกรียน” การแบ่งเวลาในการใช้ชีวิตประจำวันเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างภูมิคุ้มกันโรคเกรียน การอ่านหนังสือ สะสมความรู้ ใช้สมองซีกขวาในการตัดสินใจ คิดวิเคราะห์ต่างๆ รู้จักระงับอารมณ์ การเป็นคนมีเหตุผล เปิดโอกาสในการรับฟังผู้อื่น เหล่านี้คือผู้ที่จะสามารถหลุดพ้นสภาวะเกรียนได้ นักวิชากรหลายท่านบอกว่า สภาวะเกรียนในเด็กจะหมดไปเมื่อพวกเค้าบรรลุนิติภาวะ แต่ในทัศนะของผมแล้ว การจะหลุดพ้นสภาวะเกรียนได้คุณจะต้องบรรลุนิติภาวะทางความคิด ไม่ใช่อายุ เพราะอย่าลืมว่า ความเกรียนมีอิสระเสรี สามารถเข้าสู่ทุกคนได้ หากคุณมีพฤติกรรมต่างๆ ดังที่ผมได้กล่าวมาแล้วนั้นโปรดระลึกว่า สภาวะเกรียนได้ย่างกรายมาสู่คุณแล้ว อย่าปล่อยให้มันฝังรากเข้าสู่กมลสันดารของเราได้ รีบสะบัดมันให้หลุดพ้น ก่อนที่ชื่อของเราจะถูกเปลี่ยนเป็น “ไอ่เกรียน” |
|
|
